Το «πάρκο τσέπης» της Θεσσαλονίκης

Το «πάρκο τσέπης» της Θεσσαλονίκης

 To «Πάρκο Τσέπης» είναι μια πρωτοβουλία εθελοντών οι οποίοι έχουν ως όραμα να αλλάξουν τις «μαύρες γωνίες» της πόλης τους σε ένα μικρό, πράσινο και φιλόξενο για όλους πάρκο, το οποίο θα σπάει την μονόχνοτη εικόνα μιας αστικής πόλης και θα φέρει τον κόσμο της κάθε γειτονιάς πιο κοντά μεταξύ του. Μία ιδέα η οποία πρωτοεμφανίστηκε στο εξωτερικό τη δεκαετία του 1960 και υιοθετήθηκε στη Θεσσαλονίκη τα τελευταία χρόνια, με σκοπό την ευαισθητοποίηση των πολιτών να δημιουργήσουν από κοινού ένα όμορφο μέρος στη γειτονιά τους, να το αγαπήσουν και στη συνέχεια να το προστατεύουν σαν δική τους αυλή. 

Το μεγάλο δείπνο που «γέννησε» το «Πάρκο Τσέπης»

parkotsepis-04.jpg
parkotsepis-04.jpg


Η σκέψη για την δημιουργία του «Πάρκου Τσέπης» προήλθε κατά την διάρκεια ενός μεγάλου δείπνου, «Το Δείπνο Της Άνοιξης» όπως ονομάστηκε, το οποίο είχε πραγματοποιηθεί για πρώτη φορά το 2013 στην οδό Φιλικής Εταιρίας και είχε ως στόχο να φέρει σε επαφή τους ανθρώπους της περιοχής για να μιλήσουν, να συναντηθούν και να γνωριστούν μεταξύ τους σε ένα μεγάλο τραπέζι. Η ιδέα αυτής της δράσης προήλθε από τον δημοσιογράφο Λάζαρο Χατζηνάκο με σκοπό να περιορίσουν την απομόνωση των ανθρώπων στον αστικό ιστό. 

Το «Δείπνο της Άνοιξης» είχε ως στόχο ο καθένας να ενώσει το τραπέζι με τον διπλανό του και να γνωρίσει τον γείτονα του. Εφόσον το δείπνο άρχισε να γίνεται κάθε χρόνο, με επιτυχία και με μεγάλη συμμετοχή του κόσμου, το 2015 αποφασίστηκε ότι δεν αρκεί μόνο αυτό και πως χρειάζεται κάτι πιο ουσιώδες, με περισσότερο αποτέλεσμα. Έτσι, σε ένα δείπνο ανοιχτό για όλους, ώστε να παρουσιάσουν νέα δρώμενα και ιδέες, κάποιος από το τραπέζι είχε την ιδέα για το «Πάρκο Τσέπης». 

Τι είναι τα «Πάρκα Τσέπης»

Αμέσως οι κάτοικοι άρχισαν να συζητούν πως μπορεί να γίνει και τι θα πρέπει να υπάρξει, ώστε να δημιουργηθούν τα «Πάρκα Τσέπης», όπως έχουν ονομαστεί οι χώροι πρασίνου μικρής κλίμακας που κατασκευάζονται από πολίτες και απευθύνονται στο ευρύ κοινό

Τα Πάρκα Τσέπης δεν στοχεύουν στην εξυπηρέτηση μιας ολόκληρης πόλης, αλλά συνδέονται άμεσα με την γειτονιά που τα φιλοξενεί καλύπτοντας τις ανάγκες της ή συνδέονται σε ένα ευρύτερο λειτουργικό δίκτυο Πάρκων Τσέπης, μέσω πεζοδρόμων, «πράσινων» διαδρομών και ποδηλατοδρόμων, παρέχοντας εύκολη πρόσβαση και χρήση σε όλους τους ενδεχόμενους χρήστες. 

Στις συνελεύσεις στη Θεσσαλονίκη για την κατασκευή του πάρκου συμμετείχαν άνθρωποι με καθαρά εθελοντικό ενδιαφέρον, που ήθελαν να προσφέρουν για την γειτονιά τους.  Οι δημιουργοί του «Πάρκου Τσέπης» αρνούνται κάθε είδους χρηματοδότησης από οποιοδήποτε φορέα ή εταιρεία που επιθυμεί να φανεί μέσα από την δική τους δράση, φέρνοντας έτσι ο καθένας ο,τι έχει απ’ το δικό του σπίτι.

Το πρώτο πάρκο στη Θεσσαλονίκη 

parkotsepis-03.jpg
parkotsepis-03.jpg


Εφόσον προσδιορίστηκε ένας ελεύθερος χώρος, ο οποίος εκκρεμούσε μεταξύ δημοσίου και δήμου, σχεδιάστηκε το πώς μπορεί να υλοποιηθεί αυτή η ιδέα,  ξεκινώντας με μια μικρή ομάδα η οποία μεγάλωνε σταδιακά. Το πρώτο πάρκο ήταν ένα βρόμικο μέρος στην συμβολή των οδών Ι. Μιχαήλ και Αγαπηνού, που αποτελούσε στέκι τοξικομανών. Έγινε μια δράση να καθαριστεί από πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους, οι οποίοι συμφωνήσαν να συμπορευτούν σε μια κοινή προσπάθεια. Την επόμενη χρόνια είχαν καλεστεί μικρά παιδιά ενός δημοτικού σχολείου, προκειμένου να σχεδιάσουν το πώς θα ήθελαν να δουν το δικό τους πάρκο. Με τις ιδέες και την ανταλλαγή πληροφοριών οργανώθηκε το πρώτο σχέδιο, με τους κατοίκους που αν και δεν ήταν ειδικοί, έδειξαν το απαραίτητο ενδιαφέρον για να υλοποιηθεί το πρώτο πάρκο. 

«Είναι κάτι που γίνεται στο εξωτερικό αλλά συνήθως με σπόνσορες, δηλαδή αγοράζει μια εταιρία ένα μέρος και το φτιάχνει, σαν χορηγός. Εδώ, οι πολίτες συμμετέχουν από μόνοι τους, χωρίς κανένα συμφέρον. Συμμετέχουν άνθρωποι διαφόρων επαγγελμάτων, εθελοντικά και με υπερπροσφορά εργασίας, αφιερώνοντας χρόνο χωρίς καμία απαίτηση αμοιβής» δηλώνει στο makthes.gr ο πολιτικός μηχανικός Γιώργος Νάνος.

parkotsepis-01.jpg
parkotsepis-01.jpg

Ο κ. Νάνος που ασχολείται εθελοντικά σε αυτές τις δράσεις, τονίζει για το «Πάρκο Τσέπης» πως: «Η προσπάθεια είναι να το αναδημιουργήσει ο κόσμος, να το αγαπήσει για να το στηρίξει διαχρονικά. Αυτό είναι το ζητούμενο. Δεν είναι σπουδαίο το να φυτέψει κάποιος και να βάλει πέντε παγκάκια σε ένα σημείο» 

 Στην αρχή ο κόσμος υπήρξε επιφυλακτικός, σύμφωνα με τον Γιώργο Νάνο, γιατί πίστευε ότι σ’ ένα τέτοιο μέρος θα μαζεύονται «περίεργοι». Ωστόσο η στόχευση  της ομάδας δεν επέτρεψε να γίνει κάτι τέτοιο στο πάρκο αλλά το ακριβώς αντίθετο. 

«Καμιά βοήθεια από κρατικό φορέα»

«Στην αρχή ακόμα, όταν στήναμε το δείπνο, δεν είχαμε βοήθεια από κανέναν κρατικό φορέα, ούτε από τον δήμο. Το κοιτούσαν όλοι περίεργα, και δεν υπήρξε καμία συμμετοχή. Επικουρικά ο δήμος ερχόταν και έβαζε κάποια αυτοκίνητα για να κουβαλήσουμε κάποια πράγματα» λέει ο κ. Νάνος.   «Υπήρξαν άνθρωποι εκπληκτικοί, όπως ο μουσικός Δημήτρης Μηστακίδης, ο οποίος μας έδωσε έσοδα από εκδήλωση που πραγματοποίησε, προκειμένου να στηρίξει το «Πάρκο Τσέπης» συμπληρώνει λέγοντας πως και αυτοί κάνουν κάποιες εκδηλώσεις για να εξασφαλίσουν έξοδα. 

parkotsepis-06.jpg
parkotsepis-06.jpg

 Επίσης, αναφέρει πως όταν άρχισαν οι φυτεύσεις στο «Πάρκο Τσέπης» το νερό το κουβαλούσε ο καθένας μόνος του, διότι η σύνδεση νερού έγινε εκ των υστέρων. Μεταξύ των άλλων, προσέφερε και η ΔΕΘ-Helexpo κάποια τραπέζια, αλλά o ίδιος ο κόσμος κατέλαβε την μεγαλύτερη προσπάθεια.

«Τα πρώτα παγκάκια και οι πρώτες φυτέψεις είναι ήδη καθοδόν» αναφέρει ο πολιτικός μηχανικός και συνεχίζει λέγοντας «ο κόσμος θα έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί το πάρκο για να καθίσει με τους φίλους του, να ψήσουν στη ψησταριά που θα διατεθεί αλλά και να γυμναστούν στο γυμναστήριο που θα διαθέτει».

Προβλήματα και επιθυμίες 

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετώπισε η ομάδα του πάρκου τσέπης, ήταν οι κλοπές υλικών από συγκεκριμένα άτομα, ωστόσο μπόρεσαν και το αντιμετώπισαν. Επιθυμία της ομάδας «είναι το πάρκο να έχει ζωή γιατί αν δεν υπάρχει ζωή τότε μπαίνει ο «παραβατικός», ο οποίος δεν μπορεί να αντιληφθεί  τι πρέπει να υπάρχει στην αστική ζωή. Στόχευση παράλληλα είναι και να φτιάξει ο κόσμος τον χώρο θεωρώντας το άυλη του, γιατί αν δεν το νιώσει έτσι δεν θα τον καθαρίσει, δεν θα τον προστατεύσει». 

«Από τη στιγμή που θα ολοκληρωθεί ένα πάρκο και θα παραδοθεί στους πολίτες θα είναι αυτοδιαχειριζόμενο. Θα υπάρχουν τα ίδια άτομα όπου θα πηγαίνουν και θα το προσέχουν με στόχο φυσικά την συμμέτοχη όλης της γειτονιάς. Εξάλλου, αν δεν νιώσεις δικό σου ένα μέρος, δεν θα το προσέξεις. Στη συνέχεια, υπάρχουν βλέψεις και για  άλλα πράγματα, μη ανακοινώσιμα ακόμα τα οποία όμως θα είναι σε διαφορετικό επίπεδο» καταλήγει ο Γιώργος Νάνος.

Πηγή: makthes.gr

Αν παρατηρήσετε κάποιο σφάλμα, επισημάνετε το επιθυμητό κείμενο και πιέστε Ctrl + Enter για να ενημερώσετε τον διαχειριστή για αυτό.
Σχόλια